کرسی شعر

دوستانی دارم بهتر از آب روان. نرم‌تر از صبح پرند. تن تو مثل سپیدار بلند. به سراغت اگر می‌آیم، نرم و آهسته می‌آیم. که مبادا در این خانه به روی همه کس بسته شود. در بلندی شاید، کفتری می‌خورد آب. شاید این جمعه بیآید، شاید. و خدایی که در این نزدیکی است.